Stomatopatie protetyczne
|
Stomatopatie protetyczne |
|
| Цена:
200,00 PLN
|
||
Do trzech głównych przyczyn powstawania stomatopatii protetycznych zaliczamy: 1. Uraz mechaniczny. Drażnienie mechaniczne spowodowane jest głównie: złym przyleganiem protezy, niewłaściwą okluzją i wadliwą artykulacją. 2. Infekcja grzybami drożdżopodobnymi. Często występującym grzybem drożdżopodobnym jest Candida albicans, który namnaża się w jamie ustnej bez wywoływania objawów chorobowych. Jest on stale usuwany wraz ze śliną ,a mechanizmy obronne zdrowego człowieka zapobiegają jego nadmiernej inwazyjności. O inwazji grzybiczej można mówić wówczas, gdy stwierdza się wzrost kolonii grzybów w rozcieńczeniu 10-4. Infekcje wywoływane są głównie osłabioną odpornością nosiciela(u pacjentów słabych i z upośledzoną odpornością), np. przy rozpoczynającej się chorobie nowotworowej, nabytym braku odporności. Zjawisko szybszego i większego namnażania się kolonii Candida albicans można zaobserwować u chorych otrzymujących steroidy, sulfonamidy, leki immunosupresyjne i antybiotyki, a także u pacjentów poddanych radioterapii w obrębie jamy ustnej i szyi. Czynnikiem predysponującym do powstania kandydozy jamy ustnej jest insulinozależna cukrzyca. 3. Oddziaływanie płytki protez (denture plaque). W powstawaniu patologicznych zmian w twardych tkankach zęba i w przyzębiu dominującą role spełnia płytka nazębna. Podobny wpływ na błonę śluzową podłoża protetycznego przypisuje się płytce protez, która gromadzi się w znacznych ilościach na ruchomych protezach akrylowych, zwłaszcza w razie niedostatecznej higieny jamy ustnej. Leczenie Miejscowe leczenie stomatopatii protetycznej może polegać na leczeniu protetycznym, chirurgicznym, farmakologicznym lub leczeniu skojarzonym protetyczno– farmakologicznym. Leczenie protetyczne. Leczenie protetyczne polega na wykonaniu protezy o gładkiej stronie zewnętrznej i wewnętrznej, dobrze ustabilizowanej na podłożu. Jednakże wykonanie nowej protezy nie można rozpoczynać od pobierania wycisku podłoża pokrytego błoną śluzową w stanie zapalnym. Prawidłowe postępowanie polega najpierw na wygojeniu podłoża, a następnie pobraniu wycisku do modelu roboczego. Usunięcie urazu mechanicznego pomaga w szybkim cofaniu się zmian w błonie śluzowej i powrocie do stanu normalnego. Można to osiągnąć dzięki zaleceniu pacjentowi nieużytkowania protezy przez okres od kilku do kilkunastu dni lub podścielaniu starej protezy materiałem do biologicznej odnowy tkanek (tissue conditio ner) i płukaniu jamy ustnej 0.2% roztworem chlorheksydyny – co jest bardziej skuteczną metodą leczenia. Jednak powyższy sposób leczenia protetycznego jest skuteczny w przypadkach zmian zanikowych błony śluzowej nie powikłanych rozległą infekcją Candida albicans lub w przypadkach, kiedy grzyby drożdżopodobne bytują tylko na protezie lub błonie śluzowej podniebienia. Leczenie chirurgiczne Leczenie chirurgiczne polega na usunięciu przerosłej, chorobowo zmienionej tkanki. Dokonuje się tego przez : - miejscowe znieczulenie, mechanicznie odcinając ostrym instrumentem, - elektrokoagulację, - krioterapię. Leczenie farmakologiczne Pacjenci u których się stwierdza objawy stomatopatii protetycznej powikłanej infekcją Candida albicans z ogólnie złym samopoczuciem, po leczeniu antybiotykami, kortykosteroidami, po radio- i chemioterapii w następstwie nowotworów, u osób niedorozwiniętych oraz w przypadkach kiedy grzyby drożdżopodobne oprócz z wymazów z podniebienia dają się również wyhodować z błony śluzowej policzka, języka czy gardła, samo leczenie protetyczne nie jest skuteczne i należy zastosować leki przeciwgrzybiczne. Do najbardziej znanych i stosowanych leków należą: nystatyna, natamycyna (Pimafucin) i amfoterycyna B, ale ich skuteczność zależy od kilku czynników. Są to: stężenie leku, postać w jakiej jest podawany i okres stosowania. Nystatyna i natamycyna może być podawane w postaci : • pastylek do ssania – mało skutecznie w leczeniu stomatopatii protetycznej (lek po zmieszaniu ze śliną ma ograniczony dostęp do błony śluzowej pokrytej płytą), • zawiesiny – po nakropleniu na wewnętrzną część protezy pozostaje przez długi okres w bezpośrednim kontakcie z błoną śluzową, umożliwiając osiągnięcie dobrych wyników terapeutycznych, • proszku – który się dodaje do środka adhezyjnego lub materiału użytego do podścielania protezy, co daje stały kontakt z błoną śluzową w czasie użytkowania protezy – także dobre wyniki terapeutyczne. Leczenie skojarzone (farmakologiczno – protetyczne). Jest ona najlepszą metodą, połączona z wymianą protez. Rozpoczyna się ją od leczenia farmakologicznego (które się prowadzi przez 2 tyg) – nakrapla się zawiesinę antybiotyku przeciwgrzybicznego na starą protezę. W tym czasie wykonuje się nową protezę i oddaje pacjentowi, a następnie przez kolejny tydzień kontynuuje nakraplanie, ale już na nowej protezie. Inne postępowanie polega na podścielaniu starej protezy materiałem do biologicznej odnowy tkanek, z dodatkiem środka przeciwgrzybicznego. Umożliwia to szybką regenerację tkanek podłoża, także w przypadkach niewielkich zmian przerostowych, bez przeprowadzania leczenia chirurgicznego.
|
||