Znieczulenie

Podczas zabiegu chory może być zupełnie przytomny lub może spać płytkim snem. Znieczulenie może być wykonane jednorazowo (pojedyncza dawka leku) albo tez w okolice nerwu może być włożony cienki cewnik, poprzez który leki mogą być wielokrotnie podawane podczas długotrwalych zabiegów lub porodu. Znieczulenie miejscowe w większości przypadków  w mniejszym stopniu obciąża organizm.

Nie wszyscy pacjenci gabinetów stomatologicznych chcą mieć wykonane znieczulenie, np. przy plombowaniu zębów. Mają oni tak wysoki próg tolerancji bólowej, że nie jest im to potrzebne. Zdarzają się także przypadki ludzi, którzy skarżą się, że nie działają na nich środki znieczulające. W sporadycznych sytuacjach może się to wiązać - niestety - z nieodpowiednią techniką podania znieczulenia. Częściej ma to związek ze stanem zapalnym. Jest to bowiem znana prawda anestezjologiczna, że tam, gdzie wytworzył się stan zapalny, nie działa znieczulenie miejscowe, co jest wynikiem niższego pH okolicy zmienionej zapalnie. Stomatolog może wówczas ominąć środowisko zapalne zęba i znieczulić większy obszar zębów.

Trzeba podkreślić, że wszystkie reakcje na znieczulenie zależą od indywidualnej wrażliwości organizmu. Każdy z nas bowiem reaguje inaczej na leki. Najważniejsze w znieczuleniach jest jednak zawsze to, by w czasie zabiegu nie odczuwać bólu.

Jeśli zdarza nam się w kilka godzin po wizycie u dentysty, w czasie której wykonano zabieg ze znieczuleniem odczuwać jeszcze ból, warto wtedy zażyć środki przeciwbólowe, aby nie pozwolić narosnąć temu bólowi. Specjaliści uważają zresztą, że odczuwanie dyskomfortu po zabiegu stomatologicznym ma często podłoże psychologiczne. Ludzie po prostu źle znoszą zabiegi w rejonie jamy ustnej.

Najczęstszym powikłaniem znieczulenia ogólnego są nudności i wymioty pooperacyjne, oczywiście o charakterze przejściowym. Mogą też wystąpić zaburzenia widzenia, równowagi, wydłużony czas reakcji. Nie można jednak zapominać, że znieczulenie jest zabiegiem medycznym i zawsze istnieje ryzyko różnych powikłań.