Podniesienie dna zatoki metodą zamknietą - osteotomową

Procedura zamkniętego podniesienia zatoki szczękowej (wg Summersa – lekarza który taki zabieg wykonał jako pierwszy) wykonywana jest jeśli grubość wyrostka zębodołowego szczęki wynosi co najmniej 5 mm. W takim przypadku wiertłem pilotowym 2 mm wykonujemy pierwotne łoże implantu a następnie poszerzamy je i wydłużamy przy pomocy osteotomów.

Zwane jest to czasami „podbiciem dna zatoki” i prowadzi do jego uniesienia o kilka milimetrów. Zwykle do wnętrza wkłada się wiórki kostne powstałe z wiercenia pod pozostałe implanty lub kość sztuczną np. BioOss. W tak przygotowane otwory wszczepia się implanty.

Zabieg jest dla pacjenta znacznie mniej dokuczliwy niż otwarte podniesienie zatoki szczękowej .

Dziąsło w tej procedurze nie jest dodatkowo nacinane, cały zabieg jest wykonywany „przez dziurkę od klucza”. Jest to zresztą największa wada tego zabiegu wymagająca od lekarza dużej precyzji i doświadczenia.

Mimo jego oczywistych zalet, zabieg nie może być wykonany zawsze, bo jest konieczne, jeśli grubość wyrostka zębodołowego szczęki była nie mniejsza niż 5 mm. Jeśli jest ona cieńsza, to konieczne jest wykonanie zabiegu zamkniętego podniesienia zatoki szczękowej. Jest on znacznie droższy i bardziej dokuczliwy dla pacjenta, ale jego odległe wyniki są bardziej przewidywalne, a także umożliwia on znacznie większą odbudowę kości.