• Polski
  • English
  • Deutsche
  • Français
  • Русский
  • Serbskij
  • Italian
  • Japanese
  • العربية / Arabic
  • 汉语/漢語 / Simplified Chinese
Usługi Blue Dental
ImplantyOdbudowa kościWybielanie zębówStomatologia zachowawczaHigiena i profilaktykaStomatologia estetycznaEndodoncja - leczenie kanałoweChirurgia stomatologicznaProtetyka stomatologicznaPeriodontologiaBiomateriały
Wybielanie zębów – czas białego, szerokiego uśmiechu.
Wybielanie zębów – czas białego, szerokiego uśmiechu Ostatnimi czasy wybielanie zębów znacznie zyskało na popularności. Stało się tak nie tylko dlatego, że ludzie dużo większą wagę przykładają do swojego wyglądu, w którym nie wątpliwie ogromną rolę odgrywa piękny uśmiech. Drugim ważnym powodem był fakt, że zabiegi tego typu stały się dużo bardziej dostępne głownie ze względów finansowych.

Niektóre źródła podają iż około 15% populacji już choć raz skorzystało z zabiegu jakim jest wybielanie zębów czy to przy użyciu preparatów szeroko dostępnych bez recepty czy też pod opieką dentysty. Największa zaletą zabiegów wybielania jest to, że pomagają ona każdemu kto się im podda. Nie zawsze oczywiście spełniają wszystkie oczekiwania – głównie ze względu na to, że dokładnie powinny być dobierane to stanu uzębienia pacjenta – ale zauważono, że u wszystkich użytkowników następuje poprawa.

Wybielanie.

Amerykańska organizacja FDA wyróżnia dwa zabiegi wybielania: whitening i bleaching. Obie nazwy tłumaczone na język polski oznaczają wybielanie. Angielskie „whitening” oznacza tylko przywracanie koloru uzębienia do jego pierwotnej barwy poprzez usuwanie zanieczyszczeń i resztek. Dlatego też część past do zębów nazywana jest wybielaczami.
Z kolei angielska nazwa „bleaching” odnosi się do zabiegu, mającego na celu uzyskanie bardziej białej barwy od wyjściowego kolor zębów do czego używa się środków o działaniu wybielającym – najczęściej nadtlenek karbamidu i nadtlenek wodoru. Pomimo różnic w obu tych technikach angielska nazwa „whitening” często używana jest w opisach obu. Język polski nie rozróżnia tych dwóch znaczeń dlatego tego pacjenci powinni zawsze szczegółowo dopytać się dentysty jaki jest cel zabiegu i jakiego rodzaju efektu mogą się spodziewać, tak aby ich oczekiwania zostały spełnione.

Cel wybielania.

Ząb składa się z trzech głównych części: szkliwa, zębiny i miazgi zębowej. Wierzchnią powłokę stanowi szkliwo. Składające się z mikroskopijnych, krystalicznych pręcików, szkliwo zęby chroni zęby przed efektami żucia, miażdżenia urazami i wpływem substancji kwaśnych. Szkliwo ulega na przełomie lat pewnym zmianom – staje się ono co raz bardziej przezroczyste, aż zębina może zacząć prześwitywać przez nie a zęby nabierają żółtego odcienia. Liczba mikrouszkodzeń i przerw w szkliwie wypełnianych przez resztki
i zanieczyszczenia narasta. Rolą wybielaczy jest usuwanie tych zanieczyszczeń.

Typy odbarwień.

Wyróżnia się dwa zasadnicze typy odbarwień: zewnętrzne i wewnętrzne.

Odbarwienia zewnętrzne.

Istnieje kilka źródeł tego typu odbarwień. Większość z nich stanowią napoje i jedzenie
o ciemnej barwie a także papierosy i codzienne zużywanie się zębów. Większość tego typu odbarwień daje się łatwo usunąć poprzez codzienne szczotkowanie zębów przy użyciu pasty. Tylko część z nich wymaga interwencji dentystycznej.

Odbarwienia wewnętrzne.

Ich przyczyną są urazy, starzenie się zębów, ekspozycja na substancje chemiczne lub leki
(takie jak np. tetracykliny) oraz zwiększone spożycie fluorków. Przez lata uważano że tego typu odbarwienia nie mogą być usunięte. Obecnie wielu specjalistów używa wybielaczy do eliminowania tego typu zmian.

Przyczyny odbarwiania.

Wiek.

Udowodniono ze wraz z wiekiem pacjenta kolor uzębienia ulega zmianie. Zęby pozostają białe aż do około 20 roku życia kiedy to zaczynają przyjmować żółty odcień. W wieku 40 lat kolor zębów często przypomina brązowy. Im starsze są zęby tym często dłuższego
i intensywniejszego leczenia wymagają.

Kolor początkowy.

Ważne jest aby pamiętać, że kolor zębów z jakim się rodzimy może mieć wpływ na przebieg usuwania przebarwień.

Nawyki żywieniowe.

Odkryto, że niektóre grupy pokarmów mogą mieć wpływ na postęp odbarwiania się zębów. Na przykład kawa, herbata, cola czy czerwone wino lub pomarańcze, marchewki czy inne barwne napoje czy owoce mogę przyspieszać ten proces. Podobny efekt wywołują kwaśne produkty jak na przykład owoce cytrusowe.

Palenie tytoniu.

Dym i inne substancja uwalniające się z palonych liści tytoniu osadzają się na powierzchni zębów i powoli przenikają do jego głębszych warstw powodując odbarwienia.

Leki i substancja chemiczne.

Najlepiej znaną ze swego wpływu na zęby jest grupa antybiotyków jakimi są tetracykliny. Stosowanie ich u dzieci poniżej 12 roku życia jest zakazane miedzy innymi dlatego, że mogą ona zmieniać kolor zębów na szary w trakcie wzrostu uzębienia. Tego typu przebarwienia są bardzo trudne do usunięcia.

Ścieranie się zębów.

Do ścierania się zębów dochodzi w kilku sytuacjach bardzo często powodowanych przez stres. Są to przede wszystkim bruksizm – szerzej znany jako „zgrzytanie zębami” czy też obgryzanie paznokci. Z czasem można zauważyć mikropęknięcia na powierzchniach najbardziej narażonych na ścieranie.


Nadtlenek karbamidu i nadtlenek wodoru.

Obecnie szeroko stosowane są dwie substancje czynne nadtlenek karbamidu i nadtlenek wodoru. Obie mają identyczny mechanizm działania różnią się tylko pod względem siły działania. Nadtlenek wodoru jest wysoko reaktywną substancją chemiczną składającą się
z tlenu i wodoru. nadtlenek karbamidu składa się z nadtlenku i mocznika. Obie te substancje są także wykorzystywane także do produkcji np. soczewek kontaktowych czy kropli do oczu
i uszu.

Efekty uboczne nadtlenku wodoru.

Połknięcie znacznej ilości tej substancji może być letalne.

Wysoko rozcieńczone roztwory nadtlenków mogą powodować tylko delikatne podrażnienie lub mogole nie działać w ten sposób. Dlatego też znalazły zastosowanie w produkcji kropli do oczu i uszu a także preparatów do stosowanie wewnątrz jamy ustnej. Oczywiście w części przypadków środki te powodują podrażnienie powierzchni na które są stosowane jest to jednak najczęściej efekt przejściowy.

Nadtlenek wodoru może mieć działanie kancerogenne. Nie zostało to jednak naukowo udowodnione i odnosi się raczej do sytuacji niewłaściwego nadzoru stosowania i zbyt dużych dawek. Nie ma też wystarczających danych na temat dotyczących wpływu tych środków na rozmnażanie i rozwój płodu.

Ludzie z zaburzeniami genetycznymi związanymi z konkretnymi szlakami metabolizmu mogą być bardzie wrażliwe na działanie tych związków i mogą prezentować nasilone skutki uboczne.

Pasty do zębów zawierające nieduże ilości nadtlenku wodoru nie wywołują większych efektów ubocznych niż zwykłe pasty.

Większość najświeższych badań głosi, że proces wybielania nie stanowi zagrożenia dla szkliwa. Istnieją tylko nieliczne doniesienia o przypadkach wywołania uszkodzenia szkliwa przez nadtlenki. Ponieważ czynniki wybielające mogą docierać do miazgi zęba mogą okazjonalnie wywoływać stan zapalny tej części zęba. Dotyczy to najczęściej zębów dotkniętych procesem chorobowym gdyż standardowo używane stężenia substancji czynnych są zbyt niskie by stać się przyczyną ubytków w szkliwie.

Co ważne nadtlenek wodoru nie wywiera wpływu na inne substancje używana
w stomatologii. Dlatego też może być stosowany u pacjentów wcześniej leczonych przy użyciu porcelany, ceramiki czy złota. Mogą jedynie nieznacznie wpływać na kompozytowe materiały, cement i amalgamaty.

Jak używać ?

Istnieją trzy główne metody stosowania nadtlenku wodoru i nadtlenku karbamidu – używając pasków które są mocowane do zębów, specjalnych wkładek, które utrzymują wybielacz na zębach albo w postaci żeli którymi pokrywane są zęby. Najważniejsza składową obu tych substancji są nadtlenki, które są odpowiedzialne za efekt wybielający. Nadtlenki docierają do cząsteczek które powodują odbarwienia i eliminują je.

Wybrana metoda wybielania powinna być dobrze dopasowana do stanu zębów – ich wieku, poziomu odbarwienia, ich wrażliwości – poczynając od krótkich jednorazowych zabiegów do wielomiesięcznego leczenia.

Przed…

Każde leczenie wybielające powinno rozpocząć się diagnozą przyczyny przebarwienia, ocena stopnia zaawansowania procesu i rozplanowaniem metody i długości procesu leczenia tak aby dopasować właściwą metodę i osiągnąć najlepszy efekt.

… i po.

Aby utrzymać uzyskany efekt wybielania stomatolodzy zalecają powtarzanie zabiegów
np. raz do roku aby zapobiec nawrotowi, unikanie barwnych pokarmów i napojów lub picie przez rurkę. Najważniejsze jest jednak utrzymanie prawidłowej higieny jamy ustnej.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »